Heel saai ben je voor mij gewoon al als je niet spontaan iets kunt gaan doen en al bij het minste idee al afhaakt want, oh oh die bank zit wel erg goed en die tv staat nog niet lang genoeg aan. Kom met je buns van de bank en al klinkt het idee wat saai probeer het uit en wie weet heb je de leukste dag van de week.
Negatief ofzo ben ik niet, ik beschrijf mezelf meestal in 3 ‘ief’ woorden: Positief, impulsief en competitief.
Maar er zijn natuurlijk wel wat irritaties. die, lijkt mij, iedereen wel heeft. Niemand zal zijn of haar minpunten toe geven. Ik wel. Ik ben namelijk enorm slecht in lief zijn tegen mensen die ik niet zo leuk vind of waar ik gewoon geen klik mee heb. Ik negeer die mensen of ik reageer gewoon enorm bot op ze. Kut eigenschap is t wel maar ach, so be it.
Sushi is een van mijn irritaties en valt meteen ook onder de categorie commerciële bullshit. Want eerlijk mensen, wat is er in hemelsnaam zo lekker aan een rolletje gemaakt van kleffe koude rijst, rauwe vis, slappe groenten en fucking ZEEWIER. Dat spul waar je “IEW” van roept als het je kleine teen aanraakt in de zee, remember? Ik zie er het hotte en hippe er niet van in. Op elke fucking hoek heb je een sushi tentje met een kok die zijn sushi net als zijn buurman haalt bij de Albert Heijn en het vervolgens op een zwart steenachtig bordje legt met wat stokkies en groene pittige zooi. Ik vind het goor en ik zou het altijd goor blijven vinden. Helaas zijn er dus van die ‘likkertjes’ (meelopers) die natuurlijk sushi willen ‘leren’ eten. WHY THO?! Please maak je eigen fucking keuzes en ga niet sushi ‘leren’ eten zodat jij jou Insta volgers kan laten zien dat ook jij bij dat leuke tentje in de stad een heerlijk bord met kleffe koude rijst en rauwe vis zit te kanen.
Ieder zo zijn ding natuurlijk maar ik ga er liever niet in mee. Vervolgens heb je het verschrikkelijke ‘woord’ “hihi”. Nou ten eerste is het niet echt een woord ofzo maar jullie snappen wat ik bedoel. Sinds kort ben ik weer single en zit ik dus weer een beetje uit verveling te swipen op tinder. Op zoek naar een lekkere ‘one night stand’ of gewoon een leuk praatje met – waar ik dan op hoop – een echte vent. Alles leuk en aardig, je hebt een leuk gesprek, misschien al aan het fantaseren over een afspraakje en dan zegt hij ineens: “lijkt me leuk, hihi.”. Gelijk daarna kun je een ‘unmatch’ van mij verwachten. Ik heb niks tegen homo’s even voor de duidelijkheid maar hoe ‘gay’ is het om ‘hihi’ te sturen naar een chick die net met je praatte over fucking choke seks en bondage. Ook stel ik me vaak voor hoe het zou zijn als je met zo een ‘man’ af zou spreken. Zou hij dan na of tijdens de seks zeggen:”je bent zo lekker, hihi.” of tijdens een drankje op het terras ineens “ik vind je best wel leuk, hihi.” zeggen? Ik word misschien wel een beetje bang van het woord ‘hihi’. Gewoon een fobie denk ik. Anyway met mij word je geen vrienden als je ‘hihi’ ook maar 1 keer gebruikt.
En dan nu het punt waar veel mensen mee in discussie gaan met mij, namelijk: Commerciële bullshit.
“Wat zie jij onder commerciële bullshit?” Nou best veel eigenlijk. Zoals ik al zei de sushi hype is er een van. Waarom moeten mensen altijd dingen doen die andere ook zouden doen om dan maar ‘geaccepteerd’ te worden. Hierbij heb ik het dus ook over kleding, uitgaan, make-up, social media, vakanties, muziek en noem maar op. Ik bedoel, ja ik haal mijn kleding ook bij de H&M of op ASOS, maar ik kijk nou niet echt van, oh is dit mode? Nee ik kijk van wat past er rond die benen en buik van me en welke kleuren word ik vrolijk van, hebben ze het in mijn maat en heb ik er geen ‘cameltoe’ in. Ik ga niet kijken of het iets is dat Harrie de neef van Veronique haar buurmeisje Evelien mij mooi zou vinden staan. Of dat ik ermee niet raar aangekeken zou worden door die ene groep studenten die studeren aan de universiteit tegenover mijn werk. Kan mij het schelen wat in die bolletjes om gaat. Ik voel me lekker ik trek het aan. Soms ga ik voor de full Kylie Jenner stijl met make up en al. Soms ga ik voor de depressieve Britney Spears look. I don’t care. ik heb geen bepaalde stijl. Ik zeg altijd, iets is helemaal mijn ‘ding’ of gewoon helemaal niet.
Helaas zijn er ook van die social media ‘sletjes’ (kunnen mannelijk als vrouwelijk zijn) die zich helemaal focussen op hun digitale leven. “Mijn foto heeft al 146 likes en 97 comments, Wil je m nog even like voor me?”, “OMG heb net gewoon de 1680e volger binnen gesleept, ik word nog eens beroemd!”. Gelukkig hoor ik hier totaal niet bij. Like mijn foto of niet, reageer er maar op of niet, volg me maar of niet. I don’t care. Het enige wat ik doe is dingen posten die IK leuk vind, zodat ik af en toe naar mijn eigen profiel kan kijken en mezelf even kan bewonderen hoe leuk die momenten waren.
En dan heb je vakanties. Met zijn allen massaal naar Turkije of Spanje naar een all inclusive hotel waar je van die flirtende medewerkers hebt en knappe barmensen. Zodat jij heel de vakantie met je luie reet aan dat zwembad kan liggen en vervolgens als je terug bent kan vertellen hoe geweldig die vakantie wel niet was, en dat dat ook wel mag van dat geld. Mij maakt het niet uit waar je heen gaat en wat je daar doet maar hou het lekker voor jezelf en doe er niet zo uit de hoogte mee. Ook heb ik een hekel aan die “ik chill m met de locals” mensen. JE BENT NIET SPECIAAL. De halve wereld bestaat uit fucking hippies die m “chille” met de locals. Ga gewoon ergens heen omdat je het leuk vind en niet omdat je dan ‘anders’ of ‘speciaal’ bent. Nu ben ik niet iemand die dan niet op vakantie gaat, in tegendeel ik reis fucking graag. Maar dan het liefst met Ryanair zo goedkoop mogelijk en dan slapen in een zo goedkoop mogelijke hostel in de goedkoopste kamer zodat ik geld heb om daar uit te geven en om eventueel een noodsituatie te kunnen betalen aangezien ik gewoon een 20 jarig pikkie ben die niet op alles is voorbereid en zo al mijn ondergoed en tandenborstel thuis zou vergeten uit spanning voor de reis. Ik lieg er niet om ik vind het prima zoals ik ben en ik ga er niet mee te koop lopen dat ik beter ben dan een ander.
Toch ben ik wel heel competitief en daar bedoel ik mee, ik laat graag zien wat ik kan en waar ik goed in ben. Ik ben dus vooral heel competitief tegenover mezelf. Vandaag kon ik dit maar morgen kan ik het beter! Plus ik houd wel van een weddenschap of een spelletje met een uitdaging. Zo heb ik dus een spelletje verloren en moet ik nu een tattoo zetten die nogal belachelijk is. Maar ‘momma didn’t raise a pussy’ dus ik doe t gewoon. Fucking competitief dus. Maar dat deel ik alleen met degene waarmee ik in competitie ben en niet de rest van de wereld.
Tenslotte ben ik erg impulsief. Ik kan van de hak op de tak springen en van het idee om te gaan minigolfen in glow in the dark naar ‘zullen we naar Brussel rijden en een wafel halen’ gaan. Gelukkig heb ik dan wel vrienden die me af en toe wat afremmen maar ook vrienden die lekker met me mee doen. Je hoeft niet elke dag zo te zijn maar als er iemand in je omgeving een keer een impulsieve bui heeft, ga er please in mee want daarvan komen je mooiste herinneringen believe me!
Hiermee sluit ik dit klaag tekstje af en ga ik lekker commercieel onder het genot van wat rauwe groenten in mijn hele dure Fila t-shirt en Hunkemöller string, naar mijn Videoland serie kijken waar ik even een boomerang van maak om op mijn story op Insta te zetten.
Fijne avond!
Fièra.
Vera x Fièra 