Hitting rock bottom.

Het is even wennen zo, maar ik ben weer terug van weggeweest. Een nieuw verhaal geschreven op de oude laptop van mijn ouders omdat ik nu al helemaal geen geld heb om een nieuwe voor mezelf aan te schaffen… Dit is overigens niet de enige reden dat ik niks meer van mezelf heb laten horen. I hit rock bottom…

Voor de nieuwe lezers leg ik het nog even kort uit. De trouwe lezers zullen dit al lang weten… Een paar maanden geleden ben ik gedwongen terug thuis moeten gaan wonen toen mijn ex besloot te ontsporen en mijn leven kapot te maken. Kort maar krachtig is dit hoe mijn break-up ging. (meer hierover lees je in mijn vorige post “Een brief aan mijn ex”.)

Het is dus weer een tijdje geleden dat jullie iets van mij vernomen hebben. Dit is omdat het mentaal helemaal niet goed gaat met mij en ik dus heb besloten om met iemand te gaan praten. Het werd tijd dat iemand mij even weer een beetje terug in elkaar zette, nadat ik keihard in stukken was gevallen… Vele die dit lezen zoude dit niet begrijpen omdat ik gewoon verder ging met leven. Feestjes, shoppen, eten, heel veel eten & eten. Maar dit wil niet zeggen dat mijn mooie hoofdje ook zo gelukkig is natuurlijk! Was het maar zo, dat mijn gedachtes net zo prachtig zoude zijn net als mijn koppie. Damn dan zou ik leven in de Hemel, met mijn engelen gezicht! Het is helaas even niet anders dan dat ik nu leef in het o zo lange vagevuur dat maar blijft branden en branden, voor mijn idee net iets erger dan de Hel. Geen goed of slecht, maar vaag klote, ofzo…

De afgelopen weken zijn zwaar geweest. Mentaal ben ik er gewoon even niet 100% bij. Mijn omgeving werkt momenteel niet echt mee en zo komt alles wat ik juist NIET kan gebruiken allemaal er nog extra bij.. Ofcourse… Maar zoals eerder vermeld in vorige posts. IK ben IK en mij krijg je niet zomaar klein. Het vagevuur is ook niet voor niks een tussenstop voordat je naar de Hemel mag. Nu is alles KUT, elke dag word het een micro beetje minder kut en zo komt het geluk naar me toe. Toch? Zolang ik deze gedachten heb, overleef ik de dagen nog wel.

Soms moet ik even met mijn neus op de feiten worden gedrukt. Ik ben pas 20 (bijna 21!!) en ik het is nu even niet anders. Deze fouten zijn nu eenmaal gemaakt en ik kan er niet 1, 2, 3, uitstappen. Thanks to the people who support me. Zonder jullie was ik niet zo ver gekomen en jullie verdienen allemaal een helden cape! En deze krijgen jullie ook nondeju! Jullie hebben zo een mega geduld met mij en jullie staan elke keer weer klaar om mij op te vangen wanneer dat nodig is. Jullie harten moeten voor altijd bewaard worden en jullie zielen zullen voor eeuwig goud waard zijn! 

Wat ik wel merk zo nu en dan is dat in deze periode mijn telefoon een mega obstakel is. Mensen die je berichtjes sturen, je dingen vragen en meldingen die binnenkomen. He-le-maal gek word ik ervan en daarom lees ik wel, maar antwoord ik af en toe niet of laat. Ik denk aan jullie en jullie berichtjes, zeker wel, maar ik heb vaak gewoon de kracht niet om te antwoorden. Ja, zo komt het dus ook voor dat ik de één wel antwoord en de ander niet, maar dit is niet persoonlijk! Dit is puur omdat de vraag of het verhaal dan net iets te veel kracht van mij vraagt om na te denken of te antwoorden. Terwijl de ander misschien een veel moeilijkere vraag stelt waarvoor ik toch nog minder bij na hoef te denken om te antwoorden. Snappie? Zo kan ik me wel inleven in jullie en snap ik dat het niet altijd even eerlijk en fijn is, maar momenteel sta ik voor mezelf even op 1 en is dit niet altijd in jullie voordeel… Ondanks dat, weten de meeste wel waar ik woon of waar ik te vinden ben en bijt ik nog steeds niet zo ver ik weet, dus wil je mij echt iets vragen of van mij weten of wil je gewoon even met mij kletsen, kom naar mij toe! Ben je toch bang dat ik bijt dan beloof ik mijn muilkorf om te doen. 

Het is dus even niet makkelijke allemaal, maar het is even zo en ik kan er even niks aan veranderen. Voordat ik ga wil ik een liedje met jullie delen dat mij erg raakt met de tekst en dat mij ook een beetje moed geeft. ❤ (klik op het hartje)

I love y’all! 

Fièra.