Categorieën
Geen categorie

Even over romantiek.

Dag lieverd, 

we zijn een bericht verder, een stap dichterbij. Daarom vind ik dat ik je wel lieverd mag noemen. Toevallig ben ik nu in zo’n mood. Ik zal je ook wel eens gewoon vriend noemen of mattie, broer, neef, Harrie, Henkie. Vaker dat je dat hoort, dan lieverd, schatje, moppie, lieveling. Gewoon, voor de leuk. Vind ik wel grappig. Dat is mijn humor. Maar dat is voor later. Nu ben ik in een zweverige, romantische mood. Ik wil je graag aan het denken zetten over romantiek. Romantiek tussen jou en mij. Wat je van mij kan verwachten, hoe ik romantisch ben, maar ook hoe ik zou reageren op jouw romantische kant. Want lieve schat, wat ik al eerder heb gezegd, ik ben niet makkelijk. Ook niet op het gebied van romantiek. Misschien ken je mij al wel veel langer en weet je dat al. Maar toch wil ik het je nog eens vertellen en laten beleven. 

Romantiek is al een gevalletje apart. We zien het allemaal zo anders en we willen het allemaal wel een beetje ervaren. De een houd er meer van dan de ander. En we uiten het allemaal op miljoenen manieren. Maar de manier hoe ik romantiek ervaar, zal wel teveel zijn of misschien te weinig. Geen idee eigenlijk hoe jij jouw romantiek uit. Op dat gebied ken ik jou nog niet. Of wel? Heb ik het toch goed gedacht. Is dat toch jouw manier van romantiek. Ach, we komen er vast vanzelf achter. 

Hoe denk jij erover, als we samen koken? Zachtjes de muziek op de achtergrond aan. Een van ons die tussendoor langzaam de tafel dekt, terwijl we al kokend en opdekkend gesprekken over onze dag voeren. Waarna we samen aan tafel de shit die in de wereld speelt bespreken en daarover speculeren en fantaseren. Wat vind jij daarvan? Ik vind het best romantisch namelijk. Soms een kaarsje aan, soms niet. Maar altijd een luisterend oor voor elkaar zijn. De tijd samen appreciëren. Geen telefoons. Gewoon jij en ik. Geen afleiding van buitenaf. Romantiek is voor mij het maximale uit het minimale halen. Geen bloemen elke dinsdag, geen ontbijt op bed elke zondag. Geen date night een keer in de maand. Gewoon even die tijd tijdens het avondeten, helemaal alleen samen, even jij en ik, niks of niemand anders. Focus op elkaar. Heerlijk lijkt mij dat. Dit zie ik ook als ik bij mijn ouders eet. Misschien dat dat het is? Omdat ik het vaak zie, dat ik er daarom zo naar verlang? Geen idee. Vast en zeker. Een ding weet ik wel, dit is wat ik romantisch vind. 

Je maakt me gelukkig als we samen een hele avond shit aan het ontdekken zijn. Seks, het menselijk lichaam, complottheorieën, de sterren, het hiernamaals. Samen dingen uitdokteren. Alles zeggen wat er in ons opkomt. Google erbij halen en samen praten over wat we geloven en wat niet. Jij die mijn toekomst probeert te voorspellen met tarotkaarten, ik die jouw toekomst probeer te lezen in je handen met behulp van een YouTube video. Samen speculeren over hoe lang de aarde nog zal bestaan. Wat er allemaal goed of fout gaat in de toekomst. Of er over zoveel generaties nog wel kinderen gemaakt kunnen worden via de natuurlijke weg. Noem het maar op. Dit is romantiek voor mij. De aandacht 100% naar elkaar gericht. Je niet laten storen door de buitenwereld.

En nee ik verwacht dit niet elke avond, elke dag, elke week. Want ik weet ook dat er buiten jij en ik, nog vele andere geliefde zijn. Hun hebben onze aandacht en aanwezigheid ook nodig, samen en apart van elkaar. En dat mag, dat is ook nodig! Maar als we dit eens in de zoveel tijd samen ervaren. Dan is dat echte romantiek. Echte liefde. Ik haal mijn geluk uit de kleinste dingen. Of is het toch allemaal niet zo klein? wat denk jij, lieve jij? 

Waar je niet mee moet aankomen is een overvloed aan cadeautjes, een bed met rozenblaadjes, een heel huis vol kaarsen, een ingehuurde muzikant, een bad vol schuim, berichtjes vol hartjes en kusjes. En please, overspoel me niet dagelijks met complimenten, dat haalt de magie van een compliment af. En alles wat ik zojuist zei, haalt eigenlijk heel het oog voor elkaar weg. De aandacht die je volledig voor elkaar hebt, vergaat door alles wat er omheen aan het gebeuren is. Ook de berichtjes vol emoji’s. Dat haalt sowieso altijd gewoon het bloed onder mijn nagels vandaag, maar de irritaties zijn voor later. Er zullen mensen zijn die dit juist enorm romantisch vinden. Prima hoor, no biggie, maar helaas dan ben jij niet degene waarover ik fantaseer. En als dit een keer gebeurt, knap ik niet meteen af hoor, als het met een lach kan, dan kan ik er prima mee lachen en ervan genieten. Maar please verwacht niet van me dat ik serieus er op in ga. Zo zit ik helaas gewoon niet in elkaar. Dit is voor mij meer om te kutten, dan echte romantiek. Voor mij althans.

Ik ben erg direct en soms breekt dat de sfeer. Heel de romantiek, in een paar woorden, helemaal naar de kut. Sorry alvast, maar zo ben ik gewoon. Dus eigenlijk geen sorry, want ik kan er niks aan doen. En zo wel, dan doe ik er toch niks aan, want ik wil niet veranderen. Niet meteen bang zijn, het valt wel mee. Soms heb ik een dag even niet mijn roze bril op, soms hebben mijn hormonen het voor het zeggen en bepalen zij mijn mood van de dag. Soms, niet altijd dus. Ik zal altijd een luisterend oor zijn en een emotionele steun. De schouder waar je altijd op mag leunen. Jouw levende dagboek. Jij vertelt, ik luister. En vise versa. 

Lieve schat, laten we samen snel de romantiek ontdekken. Of hebben we dat al eens gedaan? Heb jij het net zo ervaren als dat ik deed. Voelde jij de spanning en warmte, net zoals ik die voelde. Droom je deze nacht over mij? Dan zal ik deze nacht weer over jou dromen. 

Liefs,

Fièra.

Plaats een reactie