
Ik haat sushi, het ‘woord’ “hihi”, commerciële bullshit en vooral hele saaie mensen.

We worden allemaal wel stiekem een beetje geil van aandacht.

De eerste keer lukt het allemaal zo goed, maar daarna zal het nooit meer zo perfect zijn!

Houd je laptop dicht en je portemonnee dichter!

“Hey, Lekkerding” “Mag ik vragen wat je hier zoekt op Tinder?” “Vertel eens wat meer over jezelf.”
(Heeft ook in de Metro gestaan!)

Het is helaas even niet anders dan dat ik nu leef in het o zo lange vagevuur dat maar blijft branden en branden, voor mijn idee net iets erger dan de Hel.

Maar naar who the fuck wilde ik mij ‘bewijzen’ dan?! Soms wil ik de ik in verleden tijd even heel hard op de neus slaan.

Net iets te vaak hoor je het en net iets te vaak zeg je het zelf, maar het klopt wel. Alles komt goed.

Genieten van de manier waarop de ander spreekt. Opgewonden raken van de combinatie, stem & woorden en zo naar elkaar verlangen op een veel specialere manier.

Afwezig, niet echt happy, down, een beetje sad. Dit is de beschrijving die ik afgelopen week hoorde van meerdere collega’s over hoe ik erbij liep afgelopen weken.