
Ik heb mezelf, voordat ik dus begon met deze reeks, gezworen niet over heel die Covid-19 pandemie te schrijven, maar ik kom er niet onderuit. Genezen in deze tijd lijkt niet te kunnen

“stoor mij niet, laat me met rust. Ik ben nu niet mezelf.” Sinds 2018 geef ik deze shit al aan. Het jaar dat ik ook mijn blog begon, het jaar dat ik weer terug ging bij Jer. Het jaar dat mijn leven tot nu toe een heel stuk lastiger heeft gemaakt.

Laten we leren van de situaties, goede en slechte. Dat zijn onze momenten waarin we face to face staan met onze levenslessen.

Je wil vluchten maar je kan niet vluchten, je krijgt het honds benauwd, je wordt net zo zenuwachtig net als vroeger voor de schoolmusical maar dan op een slechte manier, alsof je gedwongen een podium op moet. Kort samengevat, een nuchtere bad trip.

Op mijn blog lees je al bijna 2 jaar eigenlijk alleen maar mijn ellende… Althans zo stel ik het mij voor hoe jullie dit alles zien. En weer vertel ik jullie mijn troubles.