FWB!!!

Hey jij, lieve jij,

Er gebeurd zo veel weer. Je bent het misschien wel van mij gewend. Het zijn altijd periodes van emotionele gebeurtenissen of periodes dat ik gewoon wat gevoeliger ben. Zo voelt het voor mij. Toch denk ik dat ik gewoon een mega gevoelig persoon ben. Mijn vorige brief aan jou was ook zo een dingetje. De emotie overheerst dan en dat zorgt er voor dat ik weer in een enorme dip zit. Nu speelt er nog een extra dingetje mee, ik heb namelijk eindelijk(!!!) mijn hormoon spiraal laten verwijderen! Dit wil zeggen dat mijn lichaam nu weer enorm aan het veranderen is en mijn koppie moet wennen aan de nieuwe gevoelens en emoties die daarbij komen kijken. Dit zorgt er dus ook weer voor dat ik anders reageer dan voorheen op situaties, maar een ding is zeker, ik blijf een enorm gevoelig mens. 

Zoals voor iedereen, waren de afgelopen jaren echt een vage bedoeling. Lockdown in en uit, regels die om de haverklap werden veranderd en discussies die door de kleinste dingen al werden getriggerd en al snel uit de hand liepen. We verloren allemaal wel iets of iemand wat ons dierbaar was/is en we kwamen bijna allemaal in conflict met ons eigen brein. Dit jaar is er zo veel gebeurd, dus ook voor mij. Twee meest belangrijke mensen uit mijn leven gaan verhuizen naar een plek waar ik niet meer zomaar even twee keer in de week op de koffie kan komen, vriendinnen van me hebben relatie issues en ik zit weer enorm in de knoop met het leven. 

Zoals ik al zei, ik ben en blijf een emotionele kut. Toch leer ik mij steeds meer afsluiten voor negatieve gevoelens en gedachten en weet ik mij sneller over nare gebeurtenissen heen te zetten. Maar op een of andere manier, zijn er gewoon bepaalde dingen die ik mij meer aantrek, dan ik eigenlijk zou willen. Dit omdat het dan gaat om mensen waar ik zielsveel van houd, ondanks ik dat niet altijd even goed uitspreek naar die mensen, maar ze weten het, ze kennen mij. Ik ben verdrietig, boos en gefrustreerd, maar tegelijkertijd ook gelukkig, blij en gerust. Je voelt het al aankomen, ik ben enorm wisselvallig op emotioneel vlak. Soms vraag ik mij af of  ik niet een stempel mis… Maar dan besef ik mij al die jaren van therapie die ik al achter de rug heb, waar ik dit alles al 100x op tafel heb gelegd en ook al 100x heb gevraagd of ik niet iets van medicatie of andere hulp nodig heb…. En dan besef ik het me pas, ik ben menselijk en het leven heeft nu eenmaal ups en downs. 

Waar ik je eigenlijk over wil schrijven, is iets meer in de richting van liefde, waar mijn brieven oorspronkelijk ook over horen te gaan. Jij en ik. Zoals ik in mijn vorige brief aan je schreef, was ik de hoop op een wederhelft even kwijt. Ik was bang dat jij er misschien niet zou zijn en dat ik dit alles maar schrijf voor niks. Maaaaaaar, lieve jij, vandaag denk ik aan je. Ik heb het over jou gehad vandaag, of eigenlijk gister nacht met een hele fles rood achter mijn kiezen. Maar het ging echt even over jou en mij. Ik had dit gesprek met een man. Een waarmee ik alleen het bed deel, meer is er gewoon niet. We zaten allebei op de bank, hij aan de ene kant, ik aan de andere. Hij aan de bier en zoals ik al zei, ik aan een zoveelste glas Pinot Noir. We durfde elkaar recht in de ogen aan te kijken en te zeggen dat we beiden geen potentiële partner zagen in elkaar. Dit zou voorheen mijn hart hebben gebroken, het idee dat een man mij niet als zijn partner zou kunnen zien, maar nu luchtte het op. Het doet me goed om te weten dat ik alles behalve mijn best hoef te doen bij deze man. Hij en ik zitten toch op een lijn en op een of andere manier, is het nu pas dat ik volledig mezelf kan zijn bij hem, puur en alleen omdat ik weet wat hij echt van me wil. DUIDELIJKHEID, waar ik toch zo van houd. Het doet met gewoon heel goed dat deze man eerlijk weet te vertellen dat hij mij knap en opwindend vind. Dit boost mijn ego gewoon heel erg. Waarom hij geen relatiemateriaal in mij ziet, boeit me echt geen reet. Hij word geil van mij & ik van hem. Ondanks dat ik niet snel het bed zomaar deel met iemand, trok hij wel enorm mijn aandacht. De eerste keer dat ik hem zag vond ik het maar een arrogante zak. Verder, naar mate ik hem beter leerde kennen, merkte ik dat er een enorme seksuele spanning heerste tussen hem en mij. Toen hij mij dan ook even later benaderde via Facebook, twijfelde ik geen seconde en ging ik er vol voor. Ik ging naar hem, we hadden seks, het was eerst niet heel veel aan, maar het verbeterde snel en ik had een enorme lol met hem. Lachen, gieren & pijpen. Heerlijk van dat soort weekenden als je leven even te serieus wordt. En daarna weer lekker naar huis. 

Je zal nu wel denken wat moet ik allemaal met deze info, maar ik ben er nog niet, ik wil je wat duidelijk maken over wat nu het verschil is voor mij, tussen gewoon Friends With Benefits of echt een potentiële match. Want wat ik echt mis, is die diepgang, het elkaar in de ogen aankijken en weten dat het goed zit. Het tijdens de seks samensmelten en elkaar ook echt voelen. Het daarna samen knuffelen en praten over dingen in het leven wat we nog willen of  wat we hebben meegemaakt. Dit soort dingen heb je niet met iemand waar je alleen af en toe even mee neukt. Dan houd je dingen luchtig en oppervlakkig, wat ook echt mega relaxed kan zijn. 

Maar zoals jij weet, ben ik opzoek naar jou. Maar ook ik heb mijn behoeftes en die behoeftes kan mijn satisfyer pro niet altijd vervullen. Maar ook hij weet dat ik echt opzoek ben naar vastigheid, diepgang en echte liefde. Ook weet hij dat zodra ik het gevoel heb dat ik iemand heb ontmoet, die voor mij aan alles voldoet, dat ik er meteen mee stop, omdat ik mijn kansen niet wil mislopen. Maar voor nu, wil ik ook gewoon genieten van het leven en het allemaal niet te serieus nemen. Dus vandaar ook een tijdelijke FWB. 

Ach ik heb er vertrouwen in dat wij elkaar op een dag vinden. Misschien via deze weg of hopelijk via een andere en kan ik je dit allemaal even vertellen op een eerste date, zodat je bent voorbereid op alles wat hier te lezen valt.

Liefs,

Fièra.