Potentiële jij?

Lieve jij,

Het is weer even geleden dat ik naar je schreef. Dus dacht ik, laat ik vandaag een mooi moment zoeken om naar je te schrijven. Het is moeilijk om te ontkennen, maar ook nog moeilijker om toe te geven dat jij er bent. Dat mijn gevoel naar jou er is en dat ik alleen nog maar kan hopen dat de liefde tussen jou en mij gaat bloeien en groeien. 

Er gebeurt veel in mijn leven de laatste tijd. Vrienden die ik weinig zag, zie ik gelukkig weer meer, een nieuwe baan met onwijs veel leuke en lieve collega’s en een ontmoeting met een potentiële jij. Een potentiële liefde. De laatste maanden ben ik meer en meer bezig met het rustiger worden in mijn hoofd en mijzelf te omringen met positieve energie. Het lukt me. Als er wat naars gebeurt kan ik het al gauw aan de kant zetten. Dat was voorheen wel anders, ik kon er dan dagen mee in mijn hoofd zitten. Soms weken… Maar, er gebeurt zoveel. Zoveel moois. En alles wat ik nu voel, heb ik in tijden niet meer gevoeld. Is dit het geluksgevoel waar ik zo naar heb verlangd al die tijd? Is het dan toch mogelijk dat ik de liefde nog eens mag ervaren? Mag het eindelijk berg opwaarts gaan? 

Jij bent mijn antwoord op die vragen. En nee ik wil die druk niet op je leggen, maak je geen zorgen. Ik bedoel daarmee dat jij dus rust hebt gebracht in mijn hoofd en daardoor kan ik mijzelf de ruimte geven voor andere mooie dingen in het leven. Ik was namelijk zo bang om voor altijd te verlangen en nooit te ervaren. Maar doordat ik dat gevoel nu weer voel, doordat ik met jou, mijn hoofd tot rust kan brengen, ben ik rustig. Dankjewel. Laten we van elkaar leren. Zo leer ik van jou mijn ruimte te nemen en te genieten van alles om mij heen, ook leer ik van jou dat je lekker moet doen wat je niet laten kan. Ga je dromen achterna en leef. Hopelijk kan je ook wat van mij leren of iets in die richting en vind je mij ook interessant genoeg om samen te ontdekken en te leven. Wie weet, en zo niet, dan laat ik je gaan. Ik wil jou niet belemmeren in jouw leven, want jij bent jij en ik ben ik. Samen kunnen we misschien prima samen leven, maar laten we elkaar wel de ruimte geven voor ieder ons eigen ding. En als het blijkt dat een van ons er niet meer bij past, bij dat perfecte of bijna perfecte plaatje, dan laten we elkaar los. Maar voor nu, laten we samen genieten.

Ik ben zo benieuwd naar jou. En als het goed zit, mag jij dit eerst allemaal lezen voordat het online gaat, mocht je er dan nog niet zijn, dan hoop ik door middel van deze brieven, jou over de drempel te trekken en je eindelijk mag ontmoeten. De liefde.

Ik droom over je. Ik denk aan je. Ik fantaseer over je. Doe jij dat ook over mij? Je weet misschien wel al dat ik nogal een spirituele kant heb. Zo niet, dan weet je dat nu. Ik zou zo graag willen kijken of wij een match zijn, hoe onze energie samen is. Maar ik wil het niet meer daar vanaf laten hangen. Ik zie om mij heen stellen waarbij op spiritueel vlak ze zogenaamd perfect zijn, maar waar de realiteit totaal het tegenovergestelde is. Ik wil niks op dat vlak ons laten beïnvloeden. Dat spirituele, houd ik wel lekker bij mijzelf, dan kan ik het lot en het universum hun ding laten doen over onze samensmelting, ons samenkomen. Ik ga met mijn nieuwsgierige bek geen slechte karma oproepen. En al helemaal geen liefdes god in de weg staan. 

Lieve jij, ik hoop dat we elkaar snel in de armen sluiten en elkaar in de ogen kunnen aankijken. Hopelijk is dan een blik genoeg en voelen we dat het goed zit. Hopelijk is dat gevoel van thuiskomen daar snel.

Liefs, 

Fièra.